Według sześciostopniowej skali gęstości , sosna zwyczajna należy do drewna umiarkowanie lekkiego (klasa IV). Średnia gęstość dla stanu powietrzno-suchego wynosi 510 kg/m³. wilgotność punktu nasycenia włókien wynosi 28 %. Sosna to drewno średnio kurczliwe, o anizotropii skurczu równej 1,9.
Właściwości mechaniczne drewna sosnowego:
Prostowłókniste drewno sosnowe ma korzystne właściwości wytrzymałościowe. Przykładowo, średnia wytrzymałość na zginanie wynosi 100 MPa, a na ściskanie wzdłuż włókien- średnio 55 MPa. Średnia twardość badanego drewna oznaczona metoda Janki na przekroju poprzecznym wynosi 30 MPa, a średni moduł sprężystości wzdłuż włókien oznaczony przy zginaniu statycznym ok. 12,0 GPa. O wytrzymałości drewna sosny decyduje szerokość przyrostów rocznych i związany z tym udział zwartego drewna późnego. Odwrotnie niż w przypadku drewna dębowego, wraz ze wzrostem szerokości przyrostów rocznych w drewnie sosny maleje gęstość i parametry wytrzymałościowe, w tym twardość.
Trwałość:
Sosna zwyczajna to drewno o średniej odporności na działanie grzybów. Naturalna trwałość drewna twardzieli sosny wobec grzybów wynosi 3-4. Jednocześnie jest to rodzaj drewna (twardziel) dość trudny w nasycaniu środkami ochrony drewna. Zajmujące objętościowo znaczną część pni drewno bielaste, jest podatne na działanie grzybów (naturalna trwałość drewna bielu jest najniższa i wynosi 5 – drewno nieodporne). Jednocześnie biel jest łatwy do nasycania impregnatami, przez co można poprawić jego naturalną trwałość.
Suszenie:
Wysycha stosunkowo szybko, ale z tendencją do powstawania pęknięć i odkształceń.
Obróbka:
Stosunkowo łatwe do obróbki ręcznej i maszynowej. Jednak nadmierna obecność żywicy może ją znacząco utrudnić, gdyż płynna żywica zalepia narzędzia skrawające, znacznie zwiększa siły tarcia i przyspiesza ich zużycie.
Szlifowanie:
Drewno to dobrze się szlifuje, ale trudno poleruje.
Łączenie:
Daje mocne połączenia przy użyciu łączników metalowych ( gwoździ, wkrętów i śrub), ale wymagane jest uprzednie nawiercanie drewna. Gatunek ten dobrze się klei. Zaleca się stosowanie klejów poliuretanowo- epoksydowych, poliuretanowych i hybrydowych.
Wykończenie:
Dobrze się barwi, jednak ze względu na różną intensywność pochłaniania lakierów w strefie bielu i twardzieli, zaleca się stosowanie podkładu z tańszego lakieru np. nitrocelulozowego, który zamknie pory drewna. Warstwę wierzchnią stanowi wtedy powłoka z twardszego lakieru poliuretanowego. Lakier wodny nakładany szpachlą bezpośrednio na drewno może powodować powstawanie ciemniejszych smug.
Zastosowanie:
Drewno dostępne jest głównie w postaci desek podłogowych, które w gotowym wyrobie pokrywane są szczelnymi powłokami lakierniczymi. Lepsze właściwości użytkowe mają deski ze stojącym słojem z przekrojami promieniowymi na płaszczyznach. Deski o dominacji przekroju stycznego z lezącym słojem charakteryzują się ciekawszym rysunkiem. Drewno sosnowe jest też często używane w podłogowych elementach warstwowych, gdzie stanowi dolne warstwy pokryte od góry bardziej szlachetnymi rodzajami drewna, a wiec nie jest widoczne w ułożonej podłodze. Przy doborze drewna sosnowego na podłogi należy zwracać szczególną uwagę na szerokość przyrostów rocznych- powinno być to bardziej zwarte i gęste drewno wąskosłoiste.
Inne zastosowania- sosna to drewno o wszechstronnym zastosowaniu. Stosowana jest w budownictwie na elementy konstrukcyjne( tarcica i dźwigary klejone), stolarkę otworową drzwiową i okienna. Służy do produkcji tworzyw drzewnych w tym sklejki, płyt stolarskich, płyt wiórowych i pilśniowych, a także do produkcji papieru. Obecnie obok budownictwa jest chętnie wykorzystywana w meblarstwie oraz produkcji palet.